Świętowanie początku powrotu do normalności w Monako, gdzie pandemia spowodowała anulowanie jednego z najbardziej kultowych Grand Prix kalendarza F1. Krótki film Claude'a Leloucha, opowiada o niezwykłym spotkaniu, które w tym roku zastąpiło jedno z ulubionych corocznych wydarzeń sportów motorowych.
SF90 Stradale kradnie show na torze, który do tego roku był gospodarzem 65 kolejnych edycji wyścigów samochodowych. Wyścigowe Ferrari znakomicie rejestruje emocje z Grand Prix dzięki mocy i wydajności swojego 1000 CV V8, pierwszego hybrydowego układu napędowego stosowanego w seryjnym modelu produkcyjnym w historii marki. Wprowadzony na rynek w zeszłym roku, ale jeszcze nie przetestowany na drodze, tor GP Monako staje się idealnym „testem ciśnienia”, umożliwiającym przetestowanie jednego z najnowszych dodatków Ferrari.
W rzeczywistości za kierownicą SF90 Stradale stoi Charles Leclerc, który napędzał go do prędkości ponad 240 km/h na ulicach swojego rodzinnego miasta, a jego pierwszym pasażerem był Książe Albert, a następnie tajemnicza towarzyszka podróży.
Zdjęcia odbyły się wczesnym rankiem 24 maja, w dniu, w którym miało się odbyć Grand Prix Monako. Z tej okazji ulice Księstwa były zamknięte dla ruchu. Ekipa filmowa składająca się z 17 osób korzystała z różnych aparatów, aby uchwycić wydajność Ferrari, a zespół sześciu inżynierów i techników z Maranello zapewnia wsparcie i porady.
Film nawiązuje do „C’était un Rendez-Vous”, poprzedniego krótkiego ujęcia Lelouch na ulicach Paryża w 1976 r., Który z biegiem lat miał zyskać status kultu. Oprócz skupienia się na szybkości i natychmiast rozpoznawalnej ścieżce dźwiękowej silnika Ferrari, zarówno nowi, jak i dawni aktorzy bliscy sercu reżysera: gwiazdą pierwszego filmu jest Gunilla Friden, ówczesna partnerka Lelouch, podczas gdy młoda kwiaciarnia pojawiająca się na początku i na końcu drugiego to nic innego jak Rebecca Blanc-Lelouch, wnuczka pary z 1976 roku.
