Kadr złapano z góry, z zewnętrznej strony zakrętu, i to spojrzenie z dystansu oddaje ogrom miejsca: jasny, zwrotny bolid mknie leśną wstęgą drogi, a za nim rozciąga się bezkresna panorama górskich grzbietów rozmytych w oparach.
Po lewej, na poboczu, stoją widzowie i zaparkowane auta; dalej, w tumanie kurzu, majaczy druga maszyna. Trudno uwierzyć, że jeden z tych samochodów przypłynął tu przez ocean z kraju pod niemiecką okupacją.
Człowiek za kierownicą to Jean Trévoux — francuski kierowca, czterokrotny zwycięzca Rajdu Monte Carlo. Latem 1941 roku, gdy nad Europą trwała wojna, a Francja była podzielona i okupowana, Trévoux i jego rodak René Le Bègue dokonali rzeczy niemal nieprawdopodobnej: uzyskali od władz — z udziałem francuskiego komisarza sportu Jeana Borotry oraz przedstawicieli reżimu Vichy — zgodę na wyjazd i zabrali do Ameryki dwa wyścigowe Talboty.
W Stanach ruszyli w objazd największych aren sezonu. Startowali w Indianapolis 500, ścigali się w Langhorne i w podjeździe Land's End, a potem stanęli tutaj, na szutrze Pikes Peak. Dla amerykańskiej publiczności byli egzotyką w najczystszej postaci: europejscy asy szos i rajdów, z lekkimi, wyrafinowanymi maszynami z Suresnes, konfrontujący swój styl z górą, na której królowały ciężkie, siłowe konstrukcje spod znaku Unserów i lokalnych warsztatów.
Ich przyjazd miał w sobie coś z ostatniego akordu pewnej epoki. Edycja 1941 była jedną z ostatnich przed przerwą: po ataku na Pearl Harbor w grudniu 1941 roku Stany przystąpiły do wojny, a Wyścig do Chmur — jak większość amerykańskiego sportu motorowego — zamilkł na kilka lat. Klasyfikację generalną tamtego roku wygrał zresztą Louis Unser, kolejny raz potwierdzając rodzinną dominację.
Fotografia jest więc czymś więcej niż ładnym ujęciem bolidu w leśnym zakręcie. To zapis chwili, w której wielka historia — wojna, okupacja, pozwolenia wydawane przez reżimy — na moment przecięła się z lokalną historią koloradzkiej góry. Zanim europejskie samochody sportowe wróciły tu masowo w latach 50., francuscy kierowcy w Talbotach zdążyli zostawić na Pikes Peak swój ślad już w 1941 roku — w ostatnie lato przed amerykańską wojną.
